De engel zonder gezicht...

Ik zag ze regelmatig voorbij komen, schilderingen van portretten zonder een gezicht dat moest ik ook eens proberen want gezichten tekenen vind ik ontzettend moeilijk..vooral het tekenen van 2 gelijke ogen is een drama . Na een avondje lekker aanmodderen is dit het geworden :

Ik twijfelde nog wel, het is toch een beetje gek zo'n leeg gezicht..of eigenlijk het gebrek aan een gezicht. Om er toch wat textuur aan te geven plakte ik er een stuk tekst in en besloot op journal52 eens te peilen wat men vond ; zo laten of toch een gezicht. Het merendeel zei zo laten of zo kan een ieder zelf een voorstelling van het gezicht maken . Bang om het werk te verpesten door er alsnog een gezicht in te tekenen heb ik besloten het voorlopig zo te laten...misschien krijgt ze ooit nog een paar ogen een neus en mond....

daar gaat ie dan...

 Mijn creatieve ontdekkingstocht begon zo'n 2,5 jaar geleden met een haaknaald. Op pinterest zag ik allerlei leuke gehaakte dingen voorbij komen en dat zette mij er toe het ook te te willen. mijn schoonmoeder legde mij de stappen uit en deed het haken voor maar jee wat ging dat snel, dat zou ik vast nooit kunnen! Maar vol goede moed bleef ik oefenen en bekeek ik verschillende filmpjes op you tube. Binnen drie weken ging de haaknaald niet meer alle kanten op behalve de goede , raakte het draad niet meer in de knoop ,werd de kramp in mijn hand al minder en haakte ik mijn eerste haarband gevolgd door een mutsje. Inmiddels zijn er al vele dingen gehaakt , weggegeven en verkocht knuffelbeesten , haarbanden, mutsen in allerlei soorten en kleuren ,hartjes en nog veel meer

Bijschrift toevoegen

  Op een gegeven moment werd de haaknaald aan de kant gelegd en kwam er een naaimachine bij schoonmoeders vandaan in huis . Vroeger op school verfoeide ik de handvaardigheid lessen en gingen een naaimachine en ik niet samen. Waarom ik de uitdaging nu dan toch aanging is me een raadsel maar ik ben blij dat ik het gedaan heb want ik bleek over meer geduld te beschikken dan toen ik nog op school zat. Natuurlijk gingen en gaan er vaak genoeg dingen verkeer, vooral  bij een bepaalde gymtas...bovenkant dicht genaaid, koordtunnels aande verkeerde kant etc,maar ooookhierwerden een hoop successen behaald. Mijn dochter kan inmiddels iedere schooldag een andere tas mee maar ach als dame kan je nooit genoeg tassen hebben toch?

En sinds kort is art journaling ook helemaal mijn ding. Ik vind het heerlijk om me op te sluiten op de zolder waar mijn man een fijne grote werkbank voor me gemaakt heeft. Omringt met verf ,papier, washi tape ,stempels en nog veel meer probeer ik van alles uit. Soms denk ik iets verprutst te hebben maar ga dan gewoon door en uiteindelijk komt het negen van de tien keer gewoon goed. En zo niet..dan beginnen we gewoon opnieuw.

Op de vrijdagavond is mijn man weg voor het jeugdwerk dat hij doet en dat is standaard de avond dat ik samen met mijn dochter aan het knutselen ga. Ze is met dezelfde gave gezegend en maakt ook prachtige dingen. heerlijk ook om samen zo bezig te kunnen zijn.